“Yanmadan şiir tütmüyor gönül evinde ...”
“seviyorum demeni beklemedim ki ben / hissetmek istedim bir bakışında / düşerim diye korkuşunda / sana darılırım diye tedirgin oluş...”
“/ / Ellerinden uzaklaşmalıyım / Beni delirtiyorsun / Bulunamamış bir kıtayı sanki keşfediyorsun / Ellerimi okşarken / Beni kaybedi...”
“Çünkü başka bildiğim yol yok / Kaçtığım da sensin , koştuğum da... / Ne kadar canımı yaksan boş, / Sustuğum da sensin , haykırdığı...”
“/ / Yetti canıma / Canına susadım ben / Adını sayıklamaktan dilim yoruldu / Üşüyorum her gece ben. / / Ya gel gözlerime dokun / Ya...”
“/ / Gözlerimden düşen yarım kalanlarım / Bana kalan yaşama hevesimdir. / Şayet benliğimse bu susayan şafaklara / En hain düşmanıyı...”
“/ şiirse bu yağan ellerime / seni okuyorum bu gece / saçlarım ve gözlerim ıslak / seni düşlüyorum bu gece. / / yağmur içiyor beden...”
Deneme
Ey insan ! Yüce Rabbin hakkında seni yanıltıp aldatan ne oldu ? / (iNfitar/6) / / Yüce Mevlam insana en büyük nimeti, onu insan olarak yarat...
Deneme
Ölüm var ölüm.. / Üç günlük dünyada , biriktirdiğin insanlara kıyma be gönül. Geri dönüşün yok , nefes bitince bitiyor herşey. Kırma , yorma...
Deneme
Özür dilerim beyaz sayfalarım. Uzun zamandır dertleşemez,hemdem olamaz hale geldik. Bilirim kırıldınız bana. Sizi ihmal ettigim için affedin...
Yazmak için yaşamak gerekmiş. Kalem akılla değil,kalple dillenirmiş. Yürek yanınca ateşini kağıda döküyormuş insan. Ah işte insan ! Acizligi...
