monolog

✍ sera. • 22 Mayıs 2019 Çarşamba • 3572 okuma

-anadan doğma üryan bir hikayenin-
firkat çelişkilerinde
pimini çektim imgelerin

uzun hikayelerde tesellisi olmayan kayıplar
delerken kendi kabuğunu
gördüm ki
fosilleşen sancılarda ölüyor çocukluk

dünya denen
meçhulün önünde topuk eskiten yol
yıl
demli çay sıcaklığında mevsimlik işci
gün
hükümsüz
hamalın yükünden de ağır

sahte yaşamların
derin girdaplarında herşey kef’ensiz
yılkı atı
zehr-i ziyan

umudun adamdan sanıldığı bir sıkımlık canda
dilin sustuğu noktada kana bulanmış şiirler

anadan doğma üryan bir hikayede
bir çocuğun efsunkâr gözleriyle baktım boşluğa
ve dahi hiç’liğe

ninnisini söyleyen gecenin renginde
zamanın perdeleri aralanırken
düşündüm
akik taşının tılsımıyla düşledim
düştü elimdeki tüm misketler

boğazımda koca bir yumru
geride kalan
-kömür karası bir alfabede yanık kokusu-

❦ ❧ ❦

❦

Telif Bildirimi: Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine (sera.) aittir. Şiirlerin kaynak gösterilmeden ve izinsiz kopyalanması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu hükümlerine tabidir.

❦ Bu Şiiri Edebi Dostlarınızla Paylaşın:

WhatsApp X (Twitter) Facebook

25 Yorum