“Dem bu demdir”
“Filizlenmemiş bir tohumda saklı ümitlerim / Yeşil yapraklara bürünmüş hayallerim / Adem ile Havva gibi bir ahh çekerim / Yokluğund...”
“Ve kalp sevdiğini sanır; unutmuştur bir zamanlar (Kalu bela) Hakk'ı sevdiğini / Ve kalp söz verdim sanır; unutmuştur Hakk'a verdiğ...”
“Belki de ihtiyacım olan tam da buydu / Hicran sonrası duyulan hakiki bir özleme kapı aralamak / Hakiki hasret rüzgarlarına kapılıp...”
“Okyonus rengi hayaller / Dolanmışken başıma / Ruhum eşlik ediyor sanki / İlahi bir dansa / Söz suskun / Ses dalgaları titreşiyor /...”
“Sevmek diyorum / Ne garip duygu canım / Sevgi azizim sevgiden bahsediyorum / Hani şu damarlarına kadar hissettiğin / Bazı acı vere...”
“Gözümü açıyorum sen / Kapıyorum sen / Açıyorum sen / Kapıyorum sen / Bu ne deli sevda / Anlamadım gitti.. /”
Neden unuturuz? Kim bilir? Belki çok kaptırmaktan hayatın akışına kendimizi. Belki çok yaşamaktan hayatı. Kaybolmaktan. Kaybetmekten. İlgisi...
Yaşama renktir onlar. Sebeptir. Aşktır. Denize açılmak için sebeptir. Sıcak bir yüzdür bazen. Açılmayan sırdır. Görünmeyen eldir. Güzellikti...
