Çocuktum ...

İlerleyen zaman mı yoksa büyüyen
ben mi;
herseyi böyle değiştirebilen ?..



Çocuktum..
Herşeye gülünmesi gerekirdi sanki..
En büyük eğlencem gökkuşağını görmekti,
masmavi gökte..
Tokamın kaybolması en büyük derdim,
küçücük bedenime..
Elbisemin kirlenmesi korkumdu,
annemden..
Sanki herkes çok iyiydi..
Palyaço gibi sevimlilerdi,gözümde
Kimse ağlamama dayanamazdı
Küçük ben’in..
Gözyaşlarım yüzümün küçüklüğünden
Faydalanarak hemen akardı yanağımdan;
Rengarenk elbiseme..
Sonra gamzelerimi ortaya çıkaran
Çikolatayı getirirlerdi yardıma..
Hiçbir sıkıntım kalmamıştı-kalmazdı..
Çok mutluydum..
Dedim ya;Çocuktum işte !

Şimdiyse hersey çok değişti Tatlı Kız . . .