“Kelimelerin ahenginde, mısraların derinliğinde buluşan duyguların ve edebiyatın gönül defteri.”
“/ Yeter gayri çektiğim gecelerden / Yeter, bir bitmedi bana zulmünüz / Çare yok döktürdüğüm hecelerden / Gerçi bir köz bile etmez ...”
“Ben artık yapamıyorum galiba / Son derece insafsız bir hüzün içindeyim / Ben artık yapamıyorum galiba / İnan ki bilmiyorum neyin p...”
“/ Kalmış sanki içimde bir tutam hüzün / Bilemem, yokluğun ne denli vurdu / Gözümü kapatıp gördüğüm yüzün / Sen farketmeden hep ben...”
“/ Anlaşılmak için durgun olan ben / Ne vakit yoruldum anlatmak için / Mecali kalmamış bu köhne beden / Ne vakit kaplandı hüzünle i...”
“/ Sarmaşık dolandım kendi kendime / Düşmana ne gerek, derdim kendime / Düşsem de kalkarım derdim, kendime / Kalksam da tutacak dal...”
“/ Peşi sıra yanıp sönen birkaç sigara / Ve sabahı karşıladı martı sesleri / İstanbulda hüzün, içimdeki hatıra / Rabbim boşa verir ...”
/ Yalnızca geceleri gelen umutla; hareket eden, düş kuran, gülüş alan hayatlar ve yine yalnızca geceleri ...
Soruyorsunuz ya kimsin sen, sen kimsin, neye yarar neler yaparsın , var mı bir amacın bu hayatta? / Kim miyim ? Anlatayı...
