mukavva gece

o mukavva gecelerde bir yok oluş saatindeyim
ve kuşlarında yuvaları yok artık

gölgeli bir nefes alnımda
devrik bir sözcüğüm belki ben
satır aralarından vurulan hep

savaşıp yel değirmenleriyle
yolları , şehirleri geçtim de
inanamadım hiçbir tufana , yaktım gemilerimi

şimdilerde o çok masallı oyunlarda avunuyor hala yüreğim
takvim yaprakları ve sus karışıyor hayatıma

abece’si yitik bir anıda
gözleri âmâ ,siyahi bir köle gibi
dolaşıyor semtimde hüzün

katlanıp kendi kendime
yanılgılarımın içinden geçiyorum bugün