“Kelimelerin ahenginde, mısraların derinliğinde buluşan duyguların ve edebiyatın gönül defteri.”
“/ / Bu sabah gönlüme bir sızı düştü, / İçimde kaynayan seldir sevdiğim. / Hasretin yüküyle umutlar göçtü, / Ufkumda sararan güldür...”
“/ / Fani bir hevesle dönüyor devran, / Ömür yaprakları dökülür bir bir. / Gaflet uykusunda uyansın insan, / Gururun sonu hep karan...”
“SESSİZ YANGIN / / Bu gece kalbime kor düşer durur, / Yüreğim yanıyor, içim kanıyor. / Büyük bir sevdanın dalgası vurur, / Gözlerim...”
“/ / Doğan şemsin nuru doğar her sabah, / Gönül dergâhına adım atar can. / Arınır zihinler, kalmaz hiç günah, / Temiz bir iklimle u...”
“/ / Bir zarif selamla başladı kelam, / Nezaket bağıyla duruldu bu can. / Gönülden gönüle silindi o gam, / Aydınlık bir güne uyandı...”
“/ / Döner devran gider kendi yolunda, / Zamanın eliyle uyanır cihan. / Kuşlar şarkı söyler dalın kolunda, / Gönle huzur verir doğa...”
/ / Bir ülkenin başkenti, yalnızca resmi kurumların toplandığı bir idari merkez değil, o ülkenin medeniyet tasavvurunun, gelişmişlik düzeyin...
/ / İnsan, hayatı boyunca hep bir şeylerin izini sürer; paranın, şöhretin, aşkın ya da sadece huzurun. Hepimiz adımlarımızı geleceğe doğru a...
/ / Sevmek, insanın kendi göğüs kafesinde yepyeni bir evren kurması, zamanı ve mekânı yegâne tek bir kalbe hapsetmesiymiş. Seni düşünerek uy...
/ Edebiyat, parıltılı salonların yapay alkışlarına ya da sanal alemin anlık beğenilerine sığınarak icra edilecek ucuz bir gösteri sahnesi de...
