Afat

Sen yoktun,
Çiçekler, böcekler, kuşlar aşksızdı.
Sen geldin
Koca bir tabiatın yüreğine aşk sızdı...

Ana vatanı gamzendir, gül adındaki çiçeğin
Nerede görsem tanırım ve içim Ağustos olur

Biliyorsun ki; benim içim senin içindir
Bütün şiirler, türküler, şarkılar senin içindir

Canımsın, burnumdasın,
İnan ki!

Sesine susadı bütün ağaçlar,
Güneş ışığına muhtaç, çiçekler kokuna aç,
Sarılmalıyız bir bütün olarak
Yüreğini aç...

Ben, sıcağın ne olduğunu gülüşüne sarılırken öğrendim
Onun öncesinde yüzüm ayazdı
Dünya’da ekmeğe olduğu kadar,
Gülmeye de aç olan çocuklar var sevgilim
Onlara da gülüşünden verelim
Mutlu olsunlar!

Saçların yeni doğmuş sarı kır papatyası,
Bakışın hasret bakar, tütün kokar,
Gözlerinde denizler, dağlar, kuşlar, ağaçlar
Ah, seviyorum seni,
Güzel Ankara kadar!

Seni, ta ciğerlerime çekmek istiyorum
Genzim yana yana, gözlerimde duman duman hasretin
Depremsin, heyelansın
Kıyametsin kıyamet!

İsterim ki;
Ne gökten yıldız kaysın, ne ben dilek tutayım,
Sen bana oralardan bir gül
Ben sancımı ebedi unutayım

Ah sevgilim!
Sen ne güzel bir âfatsın!
Kalbime reva görülmüş en güzel mükâfatsın
Seni çok seviyorum

06.08.2026

S.U.

Serkan Uçar