Barış Yolcusu

-Söz yolunda sabırsız bir yolcu
rüzgârların ardı sıra
sürüklenir sonsuzluğa-



Ateşle ovulan bir akşamı sustuk
Çözülmez kıldık şeceresini insanlığın
Mısralar yarım
Karanlıktı patikalar


Bir kıvılcım sıçrar zamanın mahcup yanına
Tutuşan ruhlardı aslında
Sıçrar yangın defneye
zeytin ağacına...



Dünün yasını tutan orman huzursuz
Sarmaşığın boğduğu beyaz güvercin derin uykuda



Bakışı şehnaz akbaba şaşırır yolunu
Çan çiçekleri kırılırcasına çalar
Barış tanrıçası göğün terasında
Yolar saçını başını
Ağıtlar yakar…



Susuşun rengi nar
Tanıktır acılarına
Koynunu yurt bilen rüzgar
Ay kararıp boğulur sularda
Taşar kırık amforadan pınar



Hangi yüzyıla aittir bu fotoğraf
Hangi çağın söylencesi karanlığa çarpar
Kuşatılan
Yağmalanan bir ömürdür geride kalan
Bir muamma
Kördüğümdür
Tarihin yazdığı bu destan



Barışın gelini Pippa Bacca!
Tutuşurken sular
Kol kola girip bulutlarla
Doğarsın ufkumuza her sabah
Bağışlarsın alkımını zamana
Umudu bağışlarsın
Alnı ışıklı yarınlara…


Aslı Aydın