Karanlık Saat Ayarı

sevmek dedi
aklına selamet gemisinden düşmüş tufan kırıntısı
ah deniz kirliydi yelken haysiyetsiz
yıktığı bir vicdan iskelesi


gök çatlak zemin emniyetsiz
yırttığı bir kader perdesi
dil isli sevda kifayetsiz düş tüccarı meymenetsiz
dedi ömrünün en hüzünlü tasfiyesi
yani halince harap mealince serap
özetle enkaz hükmünce itiraz


bir ilmik ki bedensiz
üzülme sen metanet kalesini dumanla ördüğüne


aynada kendine tokat atan o fiyaka milisi
parmak uçlarında nikotin ve hayal semeresi
anestezi niyetine ucuz sigara dumanı
ve bir varoş operasında
kendi yüzünü lime lime eden jön eskisi


formülü yanlış yazılmış aşkın iğbirar çiçeği
en yüksek bedeli yalnızlığın ödediği son açık artırma
ve hileli bir masa
satıldı ruh, satıldı kusursuz çene hatları


tezgâhlarda çürüdü bakışlar
pörsüdü vaatler reyonu
ucuz bir şarabın tortusunda boğulurken asalet
jilet, en dürüst sevgiliden daha derin öptü


göğüs kafesine çakılı kaburga ayazı
güneş yorulur da çekilir dağına
yarasıyla sevişen o silüet zayiatı
ah elleri sevişmeler yorgunu
aslında bir şehri havaya uçurmaya hazırlanıyor
elleri intihar çiyi bir ölünün
gözleri geceden ödünç alınmış birer mermi imgesi

dedi "yakışıklı çıkmıyor ölüm resimlerde"


ışıklar söndü palyaçolar makyajlarını sildi
ve kan lavabo kenarlarına sızarken
ihanet edilmiş bir gençliğin haritasını çizdi
polis telsizlerinde anons edildi eşkali
faili kendisi olan ağır yaralı bir narsisizm


ve hayat ’sus’ dedi, ölümse ’hadi bozuş’

...