Kağıttan Prangalar

Şiirimiz devlet sırrı değildir beyim
Ayan beyan ortadadır faili
Vuranı da biliriz vurduranı da

Sizin ’’yasak’’ dediğiniz şey
Ateşle suyun nikah kıymasıdır bizde


İmkansızı emziren bir annedir kalbimiz
Nizamiye kapılarında aranmaz
Turnikelerden geçmez bu delişmen halimiz
Siz düzen dersiniz biz ise darmadağınık bir gece
Siz asayiş dersiniz biz ise uykusuz bir bekleyiş
Sizin "felaket" dediğinize biz "milat" deriz beyim

Bizim türkülerimiz zindan damında bilenir
Güneşi bir tasla içenlerin sofrasıdır yerimiz
Ekmek kadar aziz su kadar berrak


Sizin o cilalı mermer hollerinizde
Biz ayağı takılıp düşen sakarlar ordusuyuz
Kravatınızı sıkan nefesinizi kesen
Sizi kendi yalanlarınızda boğan o dar yakayız
Tüm hiyerarşiyi tozla buz eden
Bir matematik hatasıyız biz beyim


Siz aşkı bir mütekabiliyet esası sanırsınız
Verilen kadar alınan alınan kadar verilen
Denk bütçeli bir hesap
Oysa biz kendi hazinesini kurutan
O en muazzam açığız beyim

Yırtık pırtık bir tarihin yamalı yerlerinden
Yeni bir gökyüzü diktik
Ziller çaldığında teneffüssüz sevdik bu öfkeyi

Resmi geçitlerde başımızı hiç eğmedik yere
Kürsülerden dökülen yalanlar sarmadı yaramızı
Biz sokaklarda öğrendik ak ile karayı
Kürsülerden bağıranlar bilmezler sokağın nabzını
Biz yazdık duvarlara o susturulmuş halkın ağzını

Biz bir protokol hatasıyız
Bizimkisi biraz da müfredat dışı bir aşk
Disiplin kurullarında yargılandı gençliğimiz
Suçumuz bir kuşun kanadına hürriyet yüklemekti
Tek işimiz zulmün göbeğine çiçekler ekmekti

Mülki amirler soğuk binalar ve asık suratlar
Onlar buyruk verdi, biz şiirler okuduk meydanlarda
Korkmadık hiç eksilip bölünmekten


’’Gözümüz karadır bizim beyim
Şiirimiz ise daha kara’’
Varsın mevzuatlar kılıç kuşansın
Kurallar üstümüze yürüsün
Bize yasaklar değil o geniş ufuklar yakışır

Sanmayın ki şairin heybesi hüzünle dolmuş
Sanmayın ki dilleri büsbütün solmuş

Cümlenin akışını bozan
Noktalamayı reddeden
Grameri aşkla çiğneyen bir devrik cümleyiz biz
Şimdi varsın kurulsun mizanlar
Dökülsün ortaya tüm günahlar



....