Gönül Pınarı Şiirleri

Şiir

“Demesi gereken, acep ne demiş / Sen, pek yaşadın artık yit demiş / Yitirmiş vicdanını, b.kunu yemiş / Emekliler; yüktür mezara, de...”

Şiir

“Beyaz kırmızı şavkı, bayrak sanki çocuklar / Sokaklar gül saçıyor çünkü yirmi üç nisan / Gürül gürül çağlayan al kırmızı boncuklar...”

Şiir

“Hedef, farklı nesil derken / Ne var ne yok gitti elden / Döndü hepsi öze derken / Ne var ne yok gitti elden / Nesil farklı bilmez ...”

Şiir

“Kimler gelip geçti düne bir bakın / Uzun değil o süreç, an gibi yakın / Aman ha tuzağa, gelmeyin sakın / Sahte gülen yüze kanmay...”

Şiir

“Artık camız, yaş aldı kesipte yiyeceğim / Merak edip sorana kaderdir diyeceğim / O gün özel gün diye özenle giyeceğim / Gereksiz o...”

Şiir

“Şunu, ettim bunu ettim deme hiç / Yüce Rabbim zinhar biliyor elbet / Ne yaptınsa at denize gül de geç / Sabret gönül Rabbim görüy...”

Şiir

“Sırrı saklı her an, akıp gidiyor / Iraktan göz ile gül de öyle git / Asılsız naz, etme yana yetiyor / Dal, gibi salınıp yel de öy...”

Şiir

“Sana, akan yanım közler içinde / Güç veren gizlerin sözler içinde / Gönlümde salınan kızlar içinde / Seçtiğim gel bana gel kara gö...”

Şiir

“Beni âdem; sanki sırlı kazandır / Can dersin ansızın vurur insanı / Cahillik, gerekçe sözler üzendir / Yerle bir eder hatsiz gu...”

Şiir

“Ne aldığın dem, nefestir / Ne de bitmeyen hevestir / Ne han denen o kafestir / Durulduğun yer senindir / / Yazgın kader, kitapları...”

Şiir

“Ana hasreti gamlı tükenip bitmez / Etle, tırnak misali yaşar her döşte / Aylar yıllar geçse de eriyip yitmez / Zamanla küllense de...”

Şiir

“Öz’ü, sözü bir olmayan / İçten sahice, gülmeyen / Ser kıymetini bilmeyen / Gevşekleri hiç sevmedim / Bırak dostu hoş görmedim / / ...”