AKLIN YOKLUĞU ARAF

Neredeyim? AKLIN YOKLUĞU ARAF şiiri
Şiir

AKLIN YOKLUĞU ARAF

En tiz haykırışlarda bile,
Kaybetmekten korktuğum,
Tek soğuk nevalem: akıl.
Eşiğinde salınsam da sürekli,
Araf bir perde...
Altında mı cennetin üstünde mi?
Belki gökte,
Belki gökten öte,
Belki de mukim yerde,
Gözler önünde gizli.
Araf bir ceza...
Tarafsız ve gayri iradi
Yoklama var arafta:
Devenin hörgücü
Aslanın pençesi
Yılanın zehri
Kavimler göçü
Medeniyet silgisi
Yok!
Şehirler, plazalar
Sokaklar, çocuklar,
Köprünün altında pazarlanan organlar,
Üstünde son model arabalar,
Aklın örttüğü ayıplar,
Yok!
Rüzgara tutunmuş vaadler,
Makaraya sarılmış sevdalar,
Pasını makamla cilalayan suçlular,
Faili meçhul yıkımlar,
Yok!
Her şey meydanda,
Dayanılmaz buna.
Rabbim! Dayanılmaz buna.
Aklımı bağışla bana,
Koca bir örtü gerek dünyaya.

Naz ÇAKIR
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Olsun da benim olmasın!

Çakır Naz

Olsun da benim olmasın!

Kategoriler
Yeni Şiirlerim