Beş Duyu
İnsan oğlu yaradanın emriyle,
Beş duyuyla dünyaya göz açarmış.
Gözle görür, kulak duyar, diliyle;
Hem konuşur, hem tat alır, yalarmış...
Dokunurmuş, ten ile his alırmış...
Kalpsiz yaşam malum, olmaz sanırmış.
Beyin ömrün son durağı elbetde
Akıl başta olur ise, yaşarmış...
Demem o ki, kıymet verin duyu/ya!
Ömür denen vazgeçilmez bir rüya!
Dalacağız birgün mutlak, uykuya;
İşte o an, insan oğlu şaşarmış...
Güler TURAN (babidim)
Estim, deli rüzgârlara nisbet yine,akşam.
Öfkem, beni döndürdü o buz rengine akşam.
Kırdım, kimi gördüm,kimi duydumsa,sebepsiz...
Kızdım, düşünüp sonrada ben kendime,akşam.
Güler Turan
❦ ❧ ❦
❦
Telif Bildirimi: Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine (babidim) aittir. Şiirlerin kaynak gösterilmeden ve izinsiz kopyalanması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu hükümlerine tabidir.
❦
Bu Şiiri Edebi Dostlarınızla Paylaşın:
3 Yorum
Şiir Tahlili & Yorumlar
Bu şiire dair edebi tahlilleri okumak ve şaire duygu/düşüncelerinizi iletmek için Edebiyat Defteri portalını açın.