Atilla Güler Yazıları

Sevmem, hem de hiç sevmem. Hani her kavuşmada yüreğiniz ağzınızda büyük bir coşkuyla koştuğunuz veya bohçasına attığı anılardan bir tutam da...

Deli bir kurgunun son halkasıydı o. İçine sinmedi mi, adını bile anmadan çekip giderdi. Hâlâ da öyle. Çeker ve gider! Hiç durmaz içini dökem...

Yedi günde yaratılmış her şey. Yedi gün. Evrene sığınan dünyada ilk tohumları atılmış insanın. Erkeği yaratmış tanrı. Ve kadını yaratmış. Ha...

Her adımda biraz daha suçluyorum yüreğimi anlam veremediğim acılarla. Öfkenin en delisi yakıyor içimi ve kudurmanın eşiğinde kabaran bir göğ...

Hiç derinlere inmeden, sadece gözlemleyerek çevremi, çevremdeki insanları, bana yakın, benden uzak olanları kendimi sana sunuyorum ey dünya!...