Tutunucak an'ım kalmadı

Eylemi faal duruma geçirmemek için eylerler
Dost kervanını kafamızdan çıkaralı çok oldu sade bi yürüyelim yeter
Şimdilerde akıl hastahanesi ve hapiste geçen idolüm zamanında bir söz etti tutundum ona
Ben on taneyi geride bıraktım onbir olmasın diye onun onbirlerinden korkarak

Sevmekte yıkmakta basit bir eylem,
Yıkımdan da geldiysek gençliğin baharında böğrümü sökenlerden
Sevmeye meyil vermişiz ama her ses bendeki onu yıkar
Zaten olmayan bir benin duyumları kalmış dışarıda o da gayrımilli istihbarat devlet yıkan
En son kendisi kalsa bu olgunun içinde bir güzel şeye, yine biri bin eder terör tekrar başlar

Herkesin bir derdi var bu hayatta evet
Baba biz bir derde verirdik servet
Şimdi sade bir derdimiz kalsın diye veriyoruz ömür
Öbür tarafı ne edem ben buradan hoş seda ile ayrılamıyosam yoksa onudamı vericez

Boşu boşuna diyen adam nezdimde dertli
Binbir türlü keşif var diyen kaymağında
Derdinde keşif yapan kurtulmaya çalışan
Kurtulmaya çalışanınsa tutunucağı bir dal var

Her dalım düşüncemden geçerken jiletle kesildi
Kalınsada dal, darbeler bir sonraki düşünceye kaldı
Zamana verdiğim zamanlarım düşüncesizmi kaldı sanki
Üç yanlış değil geçmiş, an ve düşümdeki haşereler yediler bütün doğrularımı

Yediklerinden beni yem yaparak ahaliyi
Fırtınadan sonra verirler beni bana
Bir başka fırtınada patlatabilmek için bir ambar
Benden birşey beklemeyin artık bildiklerime tutunucak an’ım kalmadı.