|
|
| Son Bir Özür,Son Bir Küfür ve Son Bir Yazı Sana |
Son Bir Özür,Son Bir Küfür ve Son Bir Yazı Sana
Üzgünüm..
Yaşadıktan sonra anladım sana yaşattıklarımı....
Baharda filizlenen çiçeklerin ne kadar renksiz, ne kadar mat ve ne kadar donuk olduğunu,çevremi kaplayan tüm o beton arme yapıların soğukluğunu,hayata dair kurdugum planların,düşlediğim hedeflerin yokluğunda ne kadar anlamsız kaldığını,yazdığım yazıların,yaptığım şarkıların,giydiğim ve aldığım kıyafetlerin üzerime hiç yakışmadığını,varlığına görünmez zincirlerle bağlanmış varlığımın küskünlüğünü ve kırılmışlığını gördüm sensizken....
Beni annemin sefkatiyle sevmeni,benden babandan korkar gibi korkmanı özledim..
Bilemezsin...!!
Sana dokunmamı sağlayan tek yol olan sözcüklerin duydugum özlem karşısında nasıl çaresiz kaldıklarını...Kifayetini yitirmiş kelimelerle giriştiğim her savaştan mağlüp ayrılmalarımı da öyle...
Anlatamadığım ya da anlatmadığım,söyleyemediğim ya da söylemediğim,yapamadığım ya da yapmadıklarımın bedeli bu olanlar..Ya da herneyse işte..
Aslında ; yokluğunun beni bu kadar yıpratacagını,halli halimi bu denli halsiz kılacağını,yaşadığım ve yaşattıgım tüm yıkımlara rağmen yerle bir edeciğini hiç düşünmemiştim..
Ve hala ne olduğunu bilemediğim bir acı,sessiz ve sensiz bi sancı..
İliklerimde......
İlk gün ki şiddeti ve sıcaklığıyla üstelik....
Hissediyormusun..?
Dalıyormusun zamanlı zamansız geçmişin ''an''larına?..Yaşıyormusun sanki orada bi yerde hala biz varmışız gib?..Yüzündeki aptal tebessümle irkiliyormusun,kısık kısık gülümsüyormusun yine?...Yıkılıyormusun sende çeyreğinden yarıma ulaşamamış hikayemizi düşününce?...Nefretten göz bebeklerin titriyor mu? ..Sonra ;sakinliğin yakıcı buhranı kaplıyormu dört bir yanını?..Cevapsız sorularla bağlıyormusun geceleri sabahlara sende?..…Gün başında,gün içinde,gün sonunda sülietten ibaret bir hayal görüyormusun sağından soluna?...
Mutlusun…..!!
Bir kelebeğin özgürlüğünde ruhun.
Neden aramıyorsun artık..Ya da sorular sormuyorsun..Yaşıyorsun işte iyi kötü...Biliyorum…
Gerçekten mutlumusun?
Ben mi?..Kendimde değilim nicedir..Bazen oturup; seni ne çok kadar özlediğimi düşünüyorum uzun uzun...Hani seninde özleyip özlemediğini merak etmiyor da değilim..Aslında yazacak cok seyım var..Sana dair çok şey..Ama gitmiyor inan kalemim,kelimelerim ürkek,kelimelerim nazlı, kelimelerim korkar..Kelimelerim sana ait… …..
Uzun oldu bu yazıyı sonlandırmak..Sana ; duyduğum sevgi kadar kusursuz ve muazzam olsun istedim hep..Yazdım,onlarca kez baştan aldım,yırttım attım..
Lakin ; hayatta hiç bir şeyin kusursuz ve muazzam olmadığını anladım..Aksine kusurlarında gördüm güzelliklerini..Bende kusurlarımla yazdım senın son ıcın kez...
Nerde nasıl ve kiminle olduğunu bilsem sana yollarmıydım bu yazıyı bilmiyorum..Ama sözcüklerimin gözlerinden aklına,aklından kalbine oradan da ruhuna dokunup sozsuz huzuru bulacağını biliyorum..
Sağlıcakla kal.
|
Okudunuğunuz yazı toplam 252 kere görüntülenmiştir.
|
|
23 Haziran 2010 Çarşamba 16:51:36
Nicedir küskün sözlerim, nicedir üzgün gözlerim ve nicedir özlüyor seni yüreğim...
çok güzel bir anlatım, sevgiye dair, hüzünlüde olsa...sevgiyle...
|
|
|
|
|
23 Haziran 2010 Çarşamba 12:26:29
beni bana anlatan bir kalem di...
|
|
|
Blog'a yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.
|
|
