|
|
| BİR YOL BULURUZ - ÖMRÜMÜ ÇALANLAR... (Şiirlerim) - ANNE SEVGİSİ(Şiirlerim) |
BİR YOL BULURUZ - ÖMRÜMÜ ÇALANLAR... (Şiirlerim) - ANNE SEVGİSİ(Şiirlerim)
Koşa koşa varamadım vuslata
Dünyaya kapıldım çıkamadım sırata
Çok yanlışlar gördüm, söylemedim surata
Güzellikleri seçtim de, satamadım mezada.
Dostumu dost bilip, sardım boynuma
Niceleri yılanmış, aldım koynuma
Kötü söylesem, yakışır mı adıma
Bu da benim kaderim, razıyım payıma.
Dayım yok ki, dolanayım boynuna
Adı belli, kadı belli, sövemem ki soyuna
Sanki seçilmiş de, kötüler düşmüş payıma
Belki kusur bende, yakışır mı namıma..
Gel yüreğim, kalkıp gidelim yabana
Bu sürü çok geldi, bu garip çobana
Vuralım seninle, hem nalına, hem mıhına
Belki bir yol buluruz, er meydanına...
Suat TUTAK
10. 03. 1978 – SÖKE
ÖMRÜMÜ ÇALANLAR... (Şiirlerim)
Sevmeyi öğretti bana yıllar
İnsanlarsa hep ağlamayı..
Rüzgara tutulan yaprak oldum
Attılar beni oradan oraya...
Hem beni, hem ömrümü çaldılar
Peşi sıra sürüklendim yılların
Tozlu, topraklı uzun yolların
Alaca belece olan samur saçların
Dökülen, saçılan bunca umutların
Hepsini benden alıp kaçırdılar
Göz göz olan yürek yaraları
Dinmek bilmeyen gönül sancıları
Umutla diktiğim ağaçları, dalları
Gönlümdeki açılmamış goncaları
Tayfun gibi yıkıp parçaladılar
Yarış ettim geçen yıllarla, aylarla
Dönüp de baktığım mevsimlerle, günlerle
Koşup da yetişemediğim, umutlarla
Hele verip de alamadığım sevgilerle
Beni anılarla koyup tek tek kaçtılar..
Suat TUTAK
20.02.1978 – SÖKE
ANNE SEVGİSİ
Senin için bir şiir yazmamı söylediler...
Mısra mısra anlatmamı istediler
Sevgi sevgi yaşatmamı söylediler
Sen, kitaplara sığar mısın annem...?
Çocuk, insanın atasıdır dediler...
Ata olmazsa, insan olmaz dediler
Nice yiğitlere senin sütünü verdiler
Sen olmazsan, çocuk olur mu annem?
Bu gözler, senin için çok ağladılar...
Nice annenin ardından, ah ile baktılar
Mahzun, mahzun önlerine aktılar
Sen bu acıyı, bilir misin annem...?
Sevgilerce mısralarım oluştu...
Titreyen parmakların, saçlarıma karıştı
Şu gönlüm, çok acılara alıştı..
Sensiz yaşama, alışılmıyor annem...
Beni senden, seni benden sordular...
Seni alıp kara toprağa koydular..
Şu kara saçlarım, ak-pak oldular
Sensiz dünyada, yaşanır mı annem?
Yazsalar, çizseler hep anlatsalar...
Nesiller boyu, anneleri konuşsalar
Sana bir gün değil, ömürler verseler...
Sen dünyalara, sığar mısın annem..?
31. 03. 1989
Suat TUTAK
|
Okudunuğunuz yazı toplam 156 kere görüntülenmiştir.
Bu bloga henüz yazılmış yorum yazılmamış.
|
Blog'a yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.
|
|
