|
|
Tavşan Aşkı !
Tavşan, onu besleyen çocuğun elinden kaçıp gizlenmiş bir köşeye.Eşyalar kamyona yüklenmiş taşınıyorlar başka bir semte, çocuk deli divane tavşan peşinde.Annesi de arıyor onunla birlikte ...Tavşanın diğer kardeşleri ve annesi bir kutu içinde, bizim yaramaz yok..Artık aramaktan vazgeçip ve yük dolu kamyonla yeni semtlerine giderler..
Bir gün sonra mahallenin diğer çocukları oynarken bahçede, tavşanı görürler, tavşan kediyle birlikte...
Kedi nereye tavşan oraya...
Meğer küçük tavşan aşık olmuş doğaya ve kediye...
Oynar bütün gün aşkı ile...
Akşam olup güneş kaybolunca kedi ve tavşan kedinin evine giderler..
Sokak kediliğine mi özendi ne ?
Artık tavşan oldu serseri,
havuç attım önüne aaa beğenmedi !
Marul yaprağı verdim onu da yemedi ?? ..
Kedi gibi, tavuk eti yedi ?
Çok şaşırdı yeğenimin küçük kızları...
- Teyze !
Tavşana bak, kedi ne yerse o da onu yedi, bu gerçekten tavşan mı? diye sordu ..
- Evet , tavşan dedim..
Bu gerçekten tavşan , fakat dağ tavşanı olmaya çalışan ev tavşanı... Bütün tavşanlar ot ile beslenirler.
Kedi aşkından şaşkın bu tavşan dedim..Kızlara komik geldi !
Okullar açılınca, ilk gün sorar öğretmenleri '' neler yaptınız tatilde ? '' bizimkiler anlatır mı dersiniz tavşan ile kedi aşkını ?...
Ben anlattıysam çocuklar da anlatır elbette !...
Tavşan, dağlarda doğal ortamda nazlı nazlı gezinirken doğaya aşıktı...Eh artık şehire geldi aşk değişti...Kediye aşık tavşan...
Sevginin en değerlisi...En bulunmazı...
Nedensiz, çıkarsız, doğal sevgi.
Gerçek sevgilerin yaşandığı bir hayat dileğimle.
|
Okudunuğunuz yazı toplam 854 kere görüntülenmiştir.
Bu bloga henüz yazılmış yorum yazılmamış.
|
Blog'a yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.
|
|
