|
|
| Supernova'nın yankısı 436 yıl sonra geldi |
Supernova'nın yankısı 436 yıl sonra geldi
4 Aralık 2008
Supernova'nın yankısı 436 yıl sonra geldi
A.A
Bilim adamları, bilimsel çalışmalarda mihenk taşı kabul edilen ve 1572 yılında gözlemlenen bir süpernova patlamasının "ışık yankılarını" gözlemlediler.
SUPERNOVA'NIN YANKISI BÖYLE GÖRÜNTÜLENDİ
Alman Max Planck Astronomi Enstitüsü'nden araştırmacılar, 1572'de Danimarkalı astronom Tycho Brahe'un gözlemleyerek kaydettiği süpernovanın, yıldızlar arası toz tarafından yansıtılan donuk ışık yankılarını, Havai ve İspanya'daki teleskopları kullanarak tespit ettiler.
O dönem tüm dünyada gözlemcilerin büyük ilgisi çeken bu gök olayının doğası üzerindeki 436 yıllık gizemi çözmeye yardımcı olması beklenen, meşhur süpernovanın "fosil izleri" konusundaki araştırma, Nature dergisinde yayınlandı.
Max Planck Enstitüsü'nden Dr Oliver Krause, 1572'dek süpernova patlamasının bilim tarihinde çok önemli bir nokta olduğunu belirterek, bu gözlemle gökyüzündeki değişmezlik ilkesinin ortadan kalktığını kaydetti.
1572'de Kasım ayının başlarında Cassiopiea takımyıldızında beliren ve gün ışığında bile görülebilen parlak "yeni yıldız", aralarında ünlü Danimarkalı astronom Brahe'nin de bulunduğu birçok gözlemciyi büyülemişti.
Süparnovanın kesin konumunu "Stella Nova" adlı kitabında belirleyen Tycho Brahe, ölçümlerinin yeni yıldızın, "yıldızların değişmez olduğunu söyleyen ve 2 bin yıl Batı düşüncesine hakim olan Aristo geleneğine ters düşecek" biçimde Ay'ın çok gerisinde olduğunu kaydetmişti. Bu bulgu Kepler, Galileo, Newton ve diğer bilim adamlarının çalışmaları için önemli bir dayanak teşkil etmişti.
Enerjisi biten büyük yıldızların şiddetle patlamasına denilen süpernovaların bazen parlaklığı Güneş'in parlaklığının yüz milyon katına varabiliyor.
Başlangıçta yapısı, iyonize madde olan plazma şeklindeki bir süpernovanın parlaklığını yitirmesi haftalar ya da aylar sürebilir. Bu süre zarfında yaydığı enerji, güneşin 10 milyar yılda yayacağı enerjiden daha fazladır.
Bu patlamalar, maddenin evrende bir noktadan başka noktalara taşınması işine yarar. Patlama sonucunda dağılan yıldız artıklarının, evrenin başka köşelerinde birikerek yeniden yıldızlar ya da yıldız sistemleri oluşturduğu varsayılmaktadır. Bu teoriye göre, Güneş, Güneş Sistemi içindeki gezegenler ve bu arada elbette bizim Dünyamızın da, çok eski zamanlarda meydana gelmiş bir süpernova patlaması sonucu ortaya çıktığı ileri sürülüyor.
|
Okudunuğunuz yazı toplam 50 kere görüntülenmiştir.
|
|
05 Aralık 2008 Cuma 05:36:16
SÜPERNOVA
İçsel yolculukların dönencesinde
Pasımı eritecek ateş arıyorum
Oysa acıları en kederli yeri
Ateşküre yüreğim,
Yaramın üstünde kabuk bağlamış dünya...
İnsan kaç kez ölebilir
Kaç kez ilmekleyebilir ipini
Yandım ateşimle
Celladı olup kendimin...
Orda işte uzakta
Nefes alıp göz kırpan
Tinimi çalan yıldız;
Her yıldız kendine mi gülümser?
Sallanırken başım boşlığında uzayın
Zamanın ibresi hep ileri
Sarkacı icadeden kim
Sonu yok mu kendi gidip, kendine gelmelerin?
Susuz hayat, çiçeksiz güneş olmaz mı dersin,
oysa içindeyiz hepimiz
Durmak bilmeyen o büyük değirmenin
Söyle gün ana
Ne zaman ölüp ikimiz, bir yeniye dirileceğiz...
Süpernova patlamasında gökyüzü
Artarken sözcüklerin birbirini çekim gücü
Sancısı başlıyor yeni bir doğumun
Saçılacak az sonra binlerce yıldız tohumu
Bana aitim;başka kimseye değil
Çalamaz yıldızlar bedenimi ruhumu...
Gecelerce uzaksın benden güneş ey
Yokluğun kadar yakın olmadı bana
Senden başka hiçbir şey...
Şaban AKTAŞ
Yayınlanmıştır;BERFİN BAHAR/HAZİRAN-2001
BİLİMSEL İÇERİKLİ BU A.A. HABER YAZISININ AKTARIMINDAKİ EMEĞİNİZ İÇİN İÇİN TEŞEKKÜR EDERİM.SAYGILAR.
|
|
|
Blog'a yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.
|
|
