|
|
| Arınmak Kendi Suyunda Sonsuz / Aksülamel |
Arınmak Kendi Suyunda Sonsuz / Aksülamel
Arınmak Kendi Suyunda Sonsuz / Aksülamel
Arınmak Kendi Suyunda Sonsuz / Aksülamel
Ağzında bir lokma bayat ekmekle
Her hece bir çıngı meşesi yanan
Bini bir say küfür savuraraktan
Uzuyorsun yolu zifti artarak
Islak kül ten gibi sarmış ruhunu
Hilesiz ayaklar hep tökezlerler
Alnında her çizgi antik bir haber
Ayanda her nasır bir harman yeri
Biraz dur soluklan seyret kendini
Her insan yıkanıp nergis suyuna
Kendini görmeden geçer gidersin
Bu narin sevdaya can vermekte var
Sonsuzu besleyen can suyu gibi
Gel şöyle gel hadi yanaş duldama
Esenlik bulursun yanı başımda
Anlatta bileyim kendimden seni
Her nekadar ihbar dilden gelsede
Haber vardır sende yitik benlerden
Yüzüne pas gibi yapışan keder
Yaşadığın çağın aydınlığı mı
Nedir bu telaşın bir yaprak gibi
Gönül sebilinin kuru mu suyu
Gül akan yarınlar gül kurusu mu
Vadedilen her şey gelen yalan mı
Kendine kıvrılıp dünü sokan mı
İnsanlık buldun mu çıktığın yolda
Aşka kul oldun mu aktığın yelde
Hiç canın yandı mı kırdığın dalda
Erdemi sevdin mi aktığın selde
Bilgiden örülü fil dişi kule
Yükselen miraca canı gördün mü
Zaman illerinde gömleği yusuf
Viran diyarlarda canı hüseyin
Kanayan her tine yüzün sürdün mü
Buldun mu kendini yittiğin yerde
Anlatta bileyim seni kendimde
Her ne kadar muhbir dildir desemde
Celladı besleyen yürek benimdir
Her ne kadar dilim haydar desemde
Gönül tamburumun mızrabı odur
Yüzünde pas gibi yapışmış keder
Yaşadığın çağın aydınlığı mı
Karanlık yarının müsebbipleri
Gölgeni kuşanan aydınların mı
Dursun Bulut
|
Okudunuğunuz yazı toplam 67 kere görüntülenmiştir.
Bu bloga henüz yazılmış yorum yazılmamış.
|
Blog'a yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.
|
|
