|
|
NECİP FAZIL'A
Çırılçıplak bir gecenin koynunda,
Mıhlı peykeli duvarlar var..
Duvar ki;taştan topraktan,
Ve dibine sinmiş bir adam,
Bu adam ;
Üstad ,Necip Fazıl olmalı,
Ömer’le,Mehmed’in babası.
Bu adam kaldırımların çocuğu.
Bu adam büyük doğu yolcusu.
Zindanların dostu,
Necip Fazıl olmalı,
Üstadım;
Her defasında neden tıktılar ki seni,
Şu loş hapishane odalarına,
Ne isterler ki,senden,
Suçsuzluğun yetmiyormuş gibi,
Çekemediler fikir adamlığını.
Üsatadım ,anlıyamadılar seni.
Varlığında da,yokluğunda da,
Davana ama kaldı gözleri.
Ama üzülmek vakti değil bu gün,
Artık anlıyanlar var seni,
İzinde yürüyor on sekizinde gencin,
Budava yoksul kalmaz inşallah,
Yükseliyor göğe minareler,
Ezanlar ki ;dinin temeli,
Duyuluyor kubbelerden,
ÜSTAD:
NECİP FAZILA K.K SAYGIYLA...
16/07/2010
|
Okudunuğunuz yazı toplam 121 kere görüntülenmiştir.
|
|
24 Ağustos 2010 Salı 07:05:17
şiir işçiliği, zordur memleketimde...baş koyanlar bilerek seçerler...necip fazılı , necip fazıl yapan zaten değil midir çile si...
|
|
|
|
|
24 Ağustos 2010 Salı 07:04:51
şiir işçiliği, zordur memleketimde...baş koyanlar bilerek seçerler...necip fazılı , necip fazıl yapan zaten değil midir çile si...
|
|
|
|
|
24 Ağustos 2010 Salı 00:19:24
Emeğinizi kutlarım, vefanızı ifade etmeye çalıştığınız şiirinizi de.
Selamlarımla.
|
|
|
Blog'a yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.
|
|
