|
|
EMEK VEREN KAZANIR
EMEK VEREN KAZANIR
Karşımda ağlamasın kimse;
ben dayanamam,
sahte bile olsa gözlerden süzülene.
dayanamam duygularımın katili olan,
o şehir eşkıyası serseriye bile.
cesaret edemem kimsenin
bana yaptığı kötülüğe karşı
kötülükle cevap vermeye…
ağlarım içten içe,
bir zamanlar sevdiğim o adamın karşıma geçip
affet beni demesine.
sevmesem de eskisi gibi,
sızlar içim ürperir aklıma gelince o eski günler.
dokunduğu elleri elime,
o yalan gözleri gözüme değince,
dayanamaz ki çocuk kalbim
kimseyi yok etmeye.
harabeye dönmüş kalbim yeniden yükselişe geçer,
aklımdan Müslüm babanın unutulmaz şarkısı geçer;
kaç kadeh kırılır viran gönlümde!
ama yapamam ki benim o bir tanecik sevgilime,
beni uzaklardan bile seven,
her gün eve girer girmez geldin mi diye arayan,
kapıdan çıkar çıkmaz dikkat et sevgilim diyen,
her zaman beni bütün kaprislerime karşılık,
delice seven o adama.
ihanetlerin en büyüğünü yapamam ki;
o benimle doğmuşken.
ben onu bir zalimle öldürüp,
eskimiş bir sevdayı düşünemem ki,
dalımdan düşen yapraklarımı yeşertmişti onun sevdası,
şimdi bir serseriye nasıl sarartayım ki.
|
Okudunuğunuz yazı toplam 30 kere görüntülenmiştir.
Bu bloga henüz yazılmış yorum yazılmamış.
|
Blog'a yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.
|
|
