22 Ekim 2019 Salı
E-mail adresiniz:  Şifreniz: Beni Hatırla
  CUMARTESI
http://blog.edebiyatdefteri.com/cumartesi/oku/97/huzun-asiklari 

 • Hakkımda


CUMARTESI

 • Yazdığım Diğer Konular
Yaşam (1)


 
HÜZÜN AŞIKLARI
4.6.2008 18:45:38  [ Yaşam ]

HÜZÜN AŞIKLARI


Umudunu arama yüzün eski bir hüzün’dü. Kime açtıysan aile özlemini ,senden faydalanmakistediler.Bu yüzden vücudundan nefret ettin. Dünyaya farklı bir gezegenden ışık geldiği geceydi benim evime geldiğin. Her zaman ki gibi hüzün vardı çizgilerinde.



Bana artık dayanamayacağını ve buralardan çekip gideceğini söyledin.Ben deniz kokan ellerini tuttum ,eğildim önünde bana gelmiştin demek ki seviliyordum bende.O acılara bağlı evimdi resimlerim, insan yüzleri.Etrafta kederimin verdiği bir loşluk vardı.Hak verdin yalnızlığın ve o gezegenin ışığıydı bu.Güveneceğin bir ben kalmıştım çünkü sen kimi
sevdiysen hep aranılan bir başkası oldu bense iyiyi oynayandım.Seni terslemeyenkaybetmeyi göze alamayan.Hiç yaralamayan.


Sonra evimize misafir geldi.Bir gitarcı sabaha kadar aradığı notayı bulamayan.Hatırlar mısın ben yazıyı bırakmamı söyleyen oydu işte Ruhi abi.Biraz alkollüydü yoksa biz mi öyle algılıyorduk.Yüzümü yıkamaya başladın sen bir şarkıydı Gitarın Bakireliği çalıyordu.İşte sana verilen buydu aşkla bağlandığın kim varsa aşk dönüşünde seni kim yaraladıysa...



Usulca sokuluyorum köhne yerlerine anlık doyumsuzlukların geliyor sıkıca tutuyorum onları eğer yenilirsem bu şizofrenliğimde burada bitecekti.Devam etmeliydi.Evetgördüm o ayrı özgürlüğünü,asiliğini ama uzaklaşmak istemedim oradan yazmalıydım hem ‘de herşeyi. İçindeki ağlama biriktiren hisse dokundum yolum yeraltıdiyordu.Bu karamsarlıktı bedenimde.Keder kaybolmuştu şimdi bende yitiriyordumkendimi.Senin için kendimden bile vazgeçiyordum ne tuaf oysa ki
kibirliydim ben hırslarım vardı hangi hüznün bana bunları yaptırdı.Ruhi abi yoktu, neredeydi?



Hepsi oturdu hüznüm hemde hepsi.Ben kimin acısına dokunduysam benden daha derindi daha içten.Onlar için değişmeyi göze aldım bildiğim düşüncelerden sevgimden o uydurduğum çocukluğumdan vazgeçtim.Acıymış beni yüreğe savuran bu olmayan sevgilide bile ayrı bir aile özlemini gösteren.Çünkü saf kalıyordum kimin acılarını alsam.Eğer yaşıyorsam böyle yaşarım.Dünyanın vurduğu ışığı mı ne yaptım şimdi o yeni bir sevgiliye gitti.Ben onunda hüznün acılarını alacağım.Sizde kendinizden vazgeçip bunu göze alabilirmisiniz kesinlikle hayır.Herşeyiniz yalan sizin bağırmayın hala hassasım.



BÜLENT YALÇINKAYA

Okudunuğunuz yazı toplam 574 kere görüntülenmiştir.


Yorumlar

Bu bloga henüz yazılmış yorum yazılmamış.


Blog'a yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.


 
 • Diğer yazılarımdan bazıları

Copyright 2008 - edebiyatdefteri.com - her hakkı saklıdır.