|
|
Sehpalar..
Yeryüzünün bir çok medeniyetinde kutsal sözleri söyleyen birileri olmuştur. Ne zaman şavaşa çağrı yapılsa o an kutsal sözler söylenir.
Korkusuz olduğunuzu hatırlatırlar, kahraman diye isimlendirirler, kazanmak için öldürmeniz gerekli olduğunu anlatırlar. Kutsal sözler duyduğunuzda sizden istenilecek olanı bilirsiniz. Bu sözlerin etkisinde zafer türküleri söylenir, yüzleri peçeli erkeklerin cesaretini izler kızlar, silahlarını havaya kaldıran gençlerin yeminini duyarsınız, savaşmak istemeyenlere korkak denildiği gündür o gün.
Korkaklar için kurulur sehpalar. Kurulan sehpalarda, dünyalarına uygun oyun oynar çoçuklar. Tırmanmak içindir tüm koşuşturmalar, sehpanın üstüne çıkmak içindir. Ve bilmezler babalarının bir gün o sehpadan aşağı düşeceğini.
Bir çok kadın, o gün farkına varır sehpadan aşağı bırakılanın bir daha hayata dönmeyeceğini.
Ve bir daha hayata dönme ihtimali olmayanların sehpalara yürürken yaşamdan vazgeçişlerine şahit oluruz. Bizim için onlar artık kahramanlardır, isimlerine türküler yazılır, destanlar oluşturulur. Hayata dönme ihtimali olmayan yiğitlerimiz vardır.
Ne zaman kutsal sözleri duysanız bilirsiniz ki o gün sehpanın gölgesi hayata düşecektir. Safları ayrılan insanların şavaş sonunda aynı sehpada buluşacağını biliriz. Aynı sehpada asılır cesurlar ve korkaklar.
Sehpaların hep korkaklar için kurulduğunu sanardım. Oysa ki öyle olmadığını şavaşı kaybeden cesurların sehpaya korkusuzca yürüdüklerinde anladım.
Cesurlar için kurulan sehpalarda ağaçtandır.
|
Okudunuğunuz yazı toplam 115 kere görüntülenmiştir.
Bu bloga henüz yazılmış yorum yazılmamış.
|
Blog'a yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.
|
|
